کسی دیگر نمی پرسد
چرا تنهای تنهایم

و من چون شمع میسوزم
و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

و من گریان و نالانم
و من تنهای تنهایم

درون کلبه ی خاموش خویش
اما کسی حال من غمگین نمی پرسد

و من دریای پر اشکم
که توفانی به دل دارم

درون سینه ی پر جوش خویش
اما کسی حال من تنها نمی پرسد

و من چون تک درخت زرد پاییزم
که هر دم با نسیمی میشود

برگی جدا از او
و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

دم زدن از تو حیات من است

مرا بی تو زندگی نیست

سرنوشت نیست

سرگذشت نیست...

و به مجنون و به  لیلا  شدنش  می ارزد

دفتر  قلب  مرا  وا  کن  و  نامی  بنویس

سند عشق به امضاء شدنش می ارزد

گر چه  من تجربه ای از  نرسیدن  هایم

کوشش رود  به  دریا  شدنش  می ارزد

کیستم ؟.........آتش  سردی  که  هنوز

حتم دارد که به احیاء شدنش  می ارزد

با دو دست  تو فرو  ریختن دم  به  دمم

به همان لحظه ی بر پا شدنش می ارزد

دل من در سبدی عشق به نیل تو سپرد

نگهش دار  به  موسی شدنش می ارزد

سالها گر چه  که  در  پیله  بماند  غزلم

صبر  این کرم  به زیبا  شدنش می ارزد.......

غم آوارگی و در به دری

غم تنهایی و خونین جگری

قاصدک وای به من ، همه از خویش مرا می رانند

همه دیوانه و دیوانه ترم می خوانند

مادر من غم هاست

مهد وگهواره من ماتم هاست

قاصدک در یابم ! روح من عصیان زده و طوفانیست

آسمان نگهم بارانیست

قاصدک ، غم دارم

غم به اندازه سنگینی عالم دارم

قاصدک غم دارم

غم من صحرا هاست

افق تیره او ناپیداست

قاصدک ، دیگر از این پس منم و تنهایی

و به تنهایی خود در هوس عیسایی

و به عیسایی خود منتظر معجزهای غوغایی

قاصدک حال گریزش دارم

می گریزم به جهانی که در آن پستی نیست

پستی و مستی و بد مستی نیست

می گریزم به جهانی که مرا ناپیداست

!!شاید آن نیز فقط یک رویاست